افتادگی مچ پا یک خانم

درمان افتادگی مچ پا

نکته مهمی که در درمان افتادگی مچ پا به آن توجه می‌کنیم علت ایجاد عارضه است زیرا روش‌های درمان با توجه به منشاء ایجاد دراپ فوت یا افتادگی مچ پا متفاوت است بنابراین در ابتدا باید علت را شناسایی کنیم و سپس روش درمان را انتخاب کنیم. درمان افتادگی مچ پا با روش‌هایی مانند ورزش و فیزیوتراپی، تحریک عصبی، کفی طبی اسپلینت افتادگی مچ پا و در نهایت جراحی امکان‌پذیر است. شما در ادامه با علت ایجاد، علائم، روش تشخیص و بخصوص درمان افتادگی مچ پا آشنا خواهیدشد.

دراپ فوت یا افتادگی مچ پا چیست؟

قبل از اینکه درباره روش‌های درمان افتادگی مچ پا مطلب‌مان را شروع کنیم بهتراست بدانید که بیماری دراپ فوت یا افتادگی مچ پا عارضه‌ای است که به دنبال آن فرد به سختی می‌تواند مچ پا و انگشتان پای خود را بالا بیاورد و گاهی انجام این کار برای فرد غیرممکن خواهد بود این وضعیت می‌تواند دائمی یا موقتی باشد.

هنگامی که فرد در بلند کردن پنجه پا با مشکل و سختی مواجه می‌شود، پای او به صورت آویزان در‌می‌آید و در هنگام راه رفتن و حرکت کردن پای شخص بر روی زمین کشیده می‌شود و راه رفتن با لنگش همراه است. گاهی ممکن است فرد برای این‌که پاهایش بر روی زمین کشیده نشود و به کمک دست خود ران خود را بلند کند.

ایجاد و مشاهده دراپ فوت نشان دهنده یک علامت از وجود یک عارضه در بدن است که فرد باید سریعاً برای انجام معاینات لازم اقدام کند. این انحراف به علت‌های متفاوتی می‌تواند ایجاد شود و برای درمان افتادگی مچ پا روش‌های درمانی زیاد و متفاوتی وجود دارد که در ادامه مطلب به توضیح آن‌ها می‌پردازیم.

علائم افتادگی مچ پا

افتادگی مچ پا همواره علائم و عوارضی را به همراه دارد، ازجمله علائم افتادگی مچ پا می‌توان به اختلال در راه رفتن یا راه رفتن همراه با لنگش، برداشتن گام‌های بلند و خم کردن زانوها برای تسهیل در راه رفتن، عدم توانایی بلند کردن انگشتان پا به سمت ساق، سختی در راه رفتن و مصرف انرژی بیشتر برای قدم برداشتن از دیگر علائم افتادگی مچ پا هستند.

تشخیص افتادگی مچ پا

تشخیص افتادگی مچ پا از طریق معاینات بالینی قابل تشخیص است که درمانگر با معاینات بالینی و مشاهده نحوه راه رفتن و حرکت کردن می‌تواند این عارضه را تشخیص دهد اما زمانی که این عارضه به علت‌هایی ازجمله تومور و یا کیست ایجاد شود از طریق عکس‌های رادیولوژی و معاینه بالینی می‌توان به تشخیص درستی از دراپ فوت فرد دست یافت.

یکی دیگر از روش‌های تشخیص افتادگی مچ پا می‌توان به بررسی پا و مچ پا با استفاده از تست‌های عصبی اشاره کرد که می‌تواند در مسیر تشخیص به ما کمک کند در نتیجه شما برای تشخیص افتادگی مچ پا باید حتماً به کلینیک مراجعه کنید.

روش‌های درمان افتادگی مچ پا

برای این‌که درمانگر بتواند بهترین راهکار و روش‌های درمان افتادگی مچ پا را به فرد ارائه کند، ابتدا نیاز است که به تشخیص درست و صحیحی از علت ایجاد این عارضه برسد و پس از تشخیص صحیح بهترین روش و متناسب با علت ایجاد دراپ فوت برای درمان افتادگی مچ پا یا دراپ فوت فرد اقدام شود.

از روش‌های درمان افتادگی مج پا می‌توان به استفاده از اسپلینت AFO، کفی طبی، تحریک الکتریکی، فیزیوتراپی و جراحی اشاره کرد که از جمله راه‌های درمان و توانبخشی افرادی است که به افتادگی مچ پا مبتلا هستند.

ما در ادامه به طور کامل به همه روش‌های درمان دراپ فوت یا افتادگی مچ پا پرداخته‌ایم تا شما با داشتن اطلاعات مناسب به درمان‌گر و متخصص مراجعه کنید.

استفاده از اسپلینت AFO: یکی از روش‌های درمان افتادگی مچ پا استفاده از اسپلینت AFO است که گاهی به عنوان بریس افتادگی مچ پا هم از آن یاد می‌شود.

این مدل از اسپلینت مچ پا را در زاویه ۹۰ درجه نسبت به ساق نگه می‌دارد و با استفاده از اسپلینت AFO در هنگام راه رفتن مچ پا به صورت نود درجه قرار گرفته و مچ و انگشتان به زمین برخورد نمی‌کند.

این امر موجب طبیعی‌تر راه رفتن فرد، کاهش مصرف انرژی، جلوگیری از زمین خوردن شخص و همچنین از پیشرفت افتادگی مچ پا، دفورمه شدن و بدشکل گرفتن مچ پا جلوگیری می‌کند.

کفی طبی: استفاده از کفی طبی دومین روش برای درمان دراپ فوت است که این کفی‌ها می‌توانند پا را در زاویه صحیح نگه دارند، همچنین این کفی‌ها درون کفش قرار می‌گیرند و می‌توانند به قرار‌گیری پا در وضعیت عادی کمک کنند.

نکته مهم این است که کفی‌های مخصوص درمان افتادگی مچ پا درون هر کفشی جای نمی‌گیرند و به کفش متناسب با این نوع کفی احتیاج دارند و باید بدانید که استفاده از کفی برای عارضه افتادگی مچ پا فقط در موارد خفيف انجام می‌شود.

گاهی این کفی‌ طبی با عنوان کفش مخصوص افتادگی مج پا شناحته می‌شوند پس اگر این اسم به گوش شما برخورد باید بدانید که همان کفی ارتوپدی است یا اسپلینت AFO است که در درون کفش قرار می‌گیرد که با این نام هم از آن یاد می‌شود.

شما می‌توانید از طریق مقاله زیر بیشتر با دو روش درمان افتادگی مچ پا یعنی کفش مخصوص و بریس افتادگی مچ پا آشنا شوید:

تحریک عصب با شوک الکتریکی: یکی دیگر از روش‌های درمان افتادگی مچ پا، تحریک عصب‌های مچ پا با شوک الکتریکی است. گاهی با استفاده از شوک الکتریکی اعصاب، عضلات و ماهیچه‌ها می‌توان افتادگی مچ پا را درمان کرد.

درمان افتادگی مچ با این روش می‌تواند باعث ایجاد یک شوک و یا تحریک عصبی در ماهیچه‌ها شود و ماهیچه‌ها ‌را به انقباض، وادار کند. این روش کاملاً با فیزیوتراپی فرق دارد که ما در ادامه به این روش درمان هم پرداخته‌ایم.

فیزیوتراپی: انجام تمرینات حرکتی و ورزش‌هایی که فیزیوتراپ به فرد آموزش می‌دهد و تمرین کردن مداوم این تمرینات به فرد کمک می‌کند تا بتواند راه رفتن عادی را به صورت مکرر تمرین کند و این کار به شخص کمک می‌کند که بتواند تعادل خود را در حین راه رفتن حفظ کند

پس استمرار در انجام حرکات و ورزش‌های اصلاحی ویژه که برای دراپ فوت به فرد آموزش داده می‌شود می‌توان انحراف مچ پا را اصلاح و درمان کرد.

جراحی: جراحی معمولاً آخرین روش درمانی افتادگی مچ پا است و در مواردی که افتادگی مچ پا شدید باشد و امکان درمان با استفاده از روش‌های غیر جراحی وجود نداشته باشد و پا در وضعیتی قرار بگیرد که توانایی حرکتی خود را از دست بدهد انجام جراحی یکی از گزینه‌های درمان است.

حتی روش جراحی دراپ فوت نیز می‌تواند متفاوت باشد که یکی از روش‌های جراحی در این بیماری به صورت انتقال تاندون است و تاندون برخی عضلات سالم را به محل مناسبی انتقال می‌دهند تا نقش عضله تغییر کند و در بالا بردن مچ پا مؤثر است.

ما در این مطلب سعی داریم که به روش درمان بدون جراحی افتادگی مچ پا بپردازیم با این حال گفتنی است که انجام جراحی دراپ فوت مانند هر عمل دیگری می‌تواند سخت و همراه با عوارض باشد پس ابتدا به متخصص مراجعه کنید تا درصورت امکان از جراحی پرهیز کنید.

تشخیص دراپ فوتدر ادامه ما به توضیح بیشتر در رابطه با بیماری دراپ فوت توضیح می‌دهیم و به سوالات شما درباره درمان افتادگی مچ پا پاسخ داده‌ایم.

علت ایجاد افتادگی مچ پا

افتادگی مچ پا علت‌های متفاوتی دارد، ازجمله علت‌های شایع این عارضه می‌توان به آسیب فیزیکی یا ضعف عضلانی یا بیماری زمینه‌ای مثل دیسک یا تنگی کانال نخاع یا آسیب به عصب پرونئال مشترک در قسمت ساق اشاره کرد.

درصورتی‌که این عوامل باعث آسیب به عصب پرونئال و یا ماهیچه قدامی ساق پا که وظیفه بالا بردن مچ پا را بر عهده دارد، بشود؛ افتادگی مچ پا ایجاد می‌شود.

گاهی نیز ممکن است به دلایلی از جمله سکته، آسیب نخاعی، فلج مغزی، دیابت، ام اس (MS) ، تومور‌های مغزی، بیماری پارکینسون، واکنش شدید بدن به مواد مخدر و همچنین پس از برخی جراحی‌های کمر، عوارض این عارضه ایجاد شود.

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

پیمایش به بالا